انجام و مشاوره IUI

تلقیح داخل رحمی یا IUI ساده‌ترین روش کمک‌باروری است. نمونه اسپرم در آزمایشگاه شسته و آماده‌سازی می‌شود — یعنی اسپرم‌های متحرک و سالم از مایع منی و سلول‌های اضافی جدا می‌شوند — و سپس با یک کاتتر بسیار نازک مستقیماً درون حفره رحم قرار می‌گیرد.

برخلاف IVF، لقاح همچنان درون بدن و در لوله رحمی اتفاق می‌افتد. IUI فقط مسیر را کوتاه می‌کند و غلظت اسپرم متحرک را در نقطه درست و در زمان درست بالا می‌برد.

به همین دلیل IUI تنها زمانی معنا دارد که دست‌کم یکی از لوله‌های رحمی باز و سالم باشد و کیفیت اسپرم در حد قابل قبولی باشد. اگر این دو شرط برقرار نباشند، تکرار IUI فقط زمان و پول را هدر می‌دهد.

ناباروری با علت نامشخص، اختلال خفیف تا متوسط در پارامترهای اسپرم، مشکلات مربوط به مخاط دهانه رحم، اختلالات تخمک‌گذاری مانند تخمدان پلی‌کیستیک (همراه با دارو)، و مواردی مانند واژینیسموس یا اختلال نعوظ که مقاربت را دشوار می‌کنند.

IUI همچنین در درمان با اسپرم اهدایی، روش استاندارد و نخستین انتخاب است.

اما اگر لوله‌های رحمی مسدود باشند، اندومتریوز پیشرفته وجود داشته باشد، ذخیره تخمدانی به‌طور محسوس کاهش یافته باشد یا عامل مردانه شدید باشد، رفتن مستقیم به IVF منطقی‌تر است. یکی از مهم‌ترین کارهای یک تیم درمان خوب این است که بگوید چه زمانی IUI *مناسب شما نیست*.

شانس موفقیت IUI در هر دوره به‌طور محسوسی کمتر از IVF است؛ این یک نقص نیست، بلکه نتیجه ساده‌تر و کم‌مداخله‌تر بودن روش است. در مقابل، هزینه کمتر، بدون بیهوشی و با فشار جسمی بسیار پایین‌تر انجام می‌شود.

به همین دلیل IUI را باید به‌صورت یک مجموعه دوره دید، نه یک تلاش. بیشترین شانس تجمعی در سه تا شش دوره اول به دست می‌آید؛ پس از آن، ادامه دادن معمولاً کم‌بازده است و بهتر است مسیر بازنگری شود.

سن مهم‌ترین متغیر است. برای فردی که به سن بالاتر رسیده، صرف چند ماه روی دوره‌های پیاپی IUI می‌تواند فرصت را از دست بدهد — این تصمیم را زودتر و صریح با پزشک خود مطرح کنید.