مشاوره فریز جنین

در یک سیکل IVF یا میکرواینجکشن معمولاً بیش از یک جنین تشکیل می‌شود. جنین‌هایی که در همان سیکل منتقل نمی‌شوند و کیفیت مناسبی دارند، با ویتریفیکاسیون منجمد و در نیتروژن مایع نگه‌داری می‌شوند.

ویتریفیکاسیون یعنی سرد کردن در کسری از ثانیه، به‌گونه‌ای که کریستال یخ تشکیل نشود. همین تغییر روش، انجماد جنین را از یک گزینه پرریسک به یک روش روزمره و قابل اعتماد تبدیل کرد.

در زمان مناسب، جنین ذوب و در یک سیکل جداگانه به رحم منتقل می‌شود. این انتقال «FET» نامیده می‌شود و به‌مراتب ساده‌تر از سیکل اولیه است: بدون تحریک تخمدان، بدون تخمک‌کشی و بدون بیهوشی.

در پایان یک سیکل تحریک، سطح هورمون‌ها بسیار بالاتر از حالت طبیعی است و این می‌تواند آمادگی پوشش داخلی رحم را کاهش دهد. در انتقال منجمد، رحم در سیکلی آرام و کنترل‌شده آماده می‌شود.

اگر خطر سندرم تحریک بیش از حد تخمدان وجود داشته باشد، انجماد همه جنین‌ها و انتقال در سیکل بعد، یک تصمیم ایمنی روشن است — بارداری در همان سیکل، این عارضه را تشدید می‌کند.

انجماد همچنین زمان لازم برای غربالگری ژنتیکی جنین را فراهم می‌کند، و اگر مشکلی مانند پولیپ یا آندومتر نازک شناسایی شود، اجازه می‌دهد پیش از انتقال اصلاح شود.

این به معنای بهتر بودن همیشگی انتقال منجمد نیست؛ انتخاب بین این دو بر اساس پاسخ بدن شما در همان سیکل گرفته می‌شود.

جنین‌ها در مخازن نیتروژن مایع با دمای بسیار پایین نگه‌داری می‌شوند. در این دما، فعالیت زیستی سلول عملاً متوقف است و گذر زمان به کیفیت جنین آسیب نمی‌زند.

مخازن باید به‌صورت دائم پایش شوند و برچسب‌گذاری و ردیابی نمونه‌ها با سخت‌گیری کامل انجام شود. هنگام انتخاب مرکز، پرسیدن درباره سیستم پایش و پروتکل شناسایی نمونه، پرسش کاملاً بجایی است.

مدت نگه‌داری و شرایط استفاده در آینده تابع مقررات جاری و قرارداد کتبی شماست. سرنوشت جنین‌ها — ادامه نگه‌داری، استفاده یا توقف — همیشه با رضایت کتبی زوج تعیین می‌شود.