انجام و مشاوره IVF

لقاح آزمایشگاهی یا IVF شناخته‌شده‌ترین روش کمک‌باروری است. در این روش، به جای آنکه لقاح در لوله رحمی و درون بدن اتفاق بیفتد، تخمک‌ها از تخمدان خارج می‌شوند و در محیط کنترل‌شده آزمایشگاه در کنار اسپرم قرار می‌گیرند. جنینی که تشکیل می‌شود چند روز در انکوباتور رشد می‌کند و سپس به رحم منتقل می‌شود.

آنچه IVF را از روش‌های ساده‌تری مانند IUI جدا می‌کند، میزان کنترل است. در IVF تیم درمان می‌بیند که چند تخمک بالغ به دست آمده، کدام تخمک بارور شده و کدام جنین بهتر رشد کرده است. همین اطلاعات، حتی اگر سیکل به بارداری نرسد، تصویر روشن‌تری از علت ناباروری به دست می‌دهد.

IVF درمان «آخرین راه» نیست. در برخی شرایط — مانند انسداد دو طرفه لوله‌های رحمی — از همان ابتدا منطقی‌ترین انتخاب است، چون روش‌های دیگر عملاً امکان‌پذیر نیستند.

IVF معمولاً زمانی مطرح می‌شود که لوله‌های رحمی مسدود یا آسیب‌دیده باشند، ذخیره تخمدانی کاهش یافته باشد، اندومتریوز پیشرفته وجود داشته باشد، یا عامل مردانه — مانند تعداد یا تحرک پایین اسپرم — مانع لقاح طبیعی شده باشد.

گروه دیگر، زوج‌هایی هستند که چند دوره درمان ساده‌تر مانند تحریک تخمک‌گذاری یا IUI را بدون نتیجه پشت سر گذاشته‌اند، و نیز مواردی که پس از بررسی کامل، علت مشخصی برای ناباروری یافت نمی‌شود («ناباروری با علت نامشخص»).

همچنین زوج‌هایی که ناقل یک بیماری ژنتیکی شناخته‌شده هستند ممکن است IVF را همراه با غربالگری ژنتیکی جنین انتخاب کنند تا جنین سالم منتقل شود.

تصمیم نهایی هرگز بر اساس یک آزمایش گرفته نمی‌شود. سن، نتایج هورمونی، شمارش فولیکول‌های آنترال، آنالیز اسپرم و سابقه درمان — همه با هم بررسی می‌شوند.

پیش از شروع، هر دو همسر یک ارزیابی کامل انجام می‌دهند: آزمایش‌های هورمونی، سونوگرافی برای بررسی رحم و تخمدان‌ها، آنالیز اسپرم و آزمایش‌های عفونی. هدف این است که پیش از سرمایه‌گذاری عاطفی و مالی روی یک سیکل، هر مانع قابل اصلاحی شناسایی شود.

گاهی این مرحله چند هفته طول می‌کشد و همین باعث دلسردی می‌شود — اما اصلاح یک پولیپ رحمی یا تنظیم تیروئید پیش از انتقال جنین، شانس موفقیت را واقعاً تغییر می‌دهد.

در همین مرحله درباره سبک زندگی هم صحبت می‌شود: خواب، وزن، مصرف سیگار و الکل، و مکمل‌هایی مانند فولیک اسید که معمولاً از چند هفته پیش از شروع توصیه می‌شوند.

نرخ موفقیت IVF بیش از هر عامل دیگری به سن تخمک بستگی دارد. به همین دلیل، عددی که یک کلینیک اعلام می‌کند تنها زمانی معنا دارد که بدانید مربوط به چه گروه سنی و چه تعریفی است: بارداری شیمیایی، بارداری کلینیکی، یا تولد نوزاد زنده؟

معیار درست، «تولد نوزاد زنده به ازای هر سیکل» است. همچنین توجه کنید که بسیاری از زوج‌ها در سیکل اول به نتیجه نمی‌رسند؛ شانس تجمعی پس از دو یا سه سیکل به‌طور محسوسی بالاتر از سیکل اول است.

در جلسه مشاوره، تیم درمان تخمین اختصاصی پرونده شما را ارائه می‌دهد — نه میانگین کلی کلینیک. اگر جایی عددی بدون ذکر سن و تعریف به شما داده شد، بپرسید.