نرخ موفقیت IVF یک عدد ثابت نیست؛ بلکه برایند مجموعهای از فاکتورهای زیستی، آزمایشگاهی و بالینی است که برای هر زوج متفاوت خواهد بود.
مهمترین عامل، سن زن در زمان برداشت تخمک است. پس از ۳۵ سالگی هم کمیت و هم کیفیت تخمکها کاهش مییابد و این موضوع مستقیماً بر کیفیت جنین اثر میگذارد.
ذخیره تخمدانی که با آزمایش AMH و شمارش فولیکولهای آنترال سنجیده میشود، تعیین میکند بدن به پروتکل تحریک تخمدان چه پاسخی خواهد داد.
کیفیت آزمایشگاه جنینشناسی نقش تعیینکننده دارد. پایداری دما، کیفیت هوا (کلاس ISO) و مهارت امبریولوژیست، تفاوت میان یک جنین متوقفشده و یک بلاستوسیست سالم را رقم میزند.
ضخامت و پذیرش آندومتر رحم در زمان انتقال، سبک زندگی، وزن مناسب، ترک دخانیات و کنترل استرس نیز از عوامل قابل اصلاح و بسیار تأثیرگذار هستند.