انجماد تخمک روشی برای حفظ باروری است که به زنان اجازه میدهد تصمیم فرزندآوری را بدون فشار زمان بیولوژیک به تعویق بیندازند.
از نظر علمی، بازه ۲۸ تا ۳۵ سالگی مطلوبترین زمان است؛ چون هم تعداد تخمکهای قابل برداشت مناسب است و هم کیفیت ژنتیکی آنها بالاست.
قبل از تصمیمگیری، آزمایش AMH و سونوگرافی شمارش فولیکول انجام میشود تا تخمین دقیقی از تعداد تخمک قابل استحصال داشته باشیم.
تکنیک Vitrification یا انجماد شیشهای، نرخ بقای تخمک پس از ذوب را به بالای ۹۰ درصد رسانده و نگرانیهای قدیمی درباره آسیب کریستال یخ را برطرف کرده است.